۱۳۹۴ تیر ۳, چهارشنبه

به جای مداحان، منبرها سیاسی شوند

کارتون فرهاد بهرامی، فرهیختگان داوود حشمتی در مقاله ای در قانون یک روز بعد از حمله یک مداح در مراسم عزاداری به روسای جمهور سابق نوشته تصور كنید برای مراسم دعای شب‌های ماه رمضان،به مجلسی می‌روید كه مداح جلسه از زندان رفتن دو معاون احمدی‌نژاد حرف می‌زند و به ممنوع ‌التصویری‌ها اعتراض می‌كند و از فسادهایی می‌گویدكه بانیان آن رئیس پلیس كشور را هم تهدید می‌كنند كه؛«تو راهم با خودمان به زیر می‌كشیم». نویسنده پرسیده آیا ورود مداحان به عالم سیاست كار درستی است و تاکید کرده: این دومین رمضان و دومین بار است كه سعید حدادیان دچار«سیاست‌زدگی»می‌شود،تا آنجا كه سایت غلامحسین الهام نسبت بسیار مهمی به او می‌دهد. آنها به یكباره به خاطرشان خطور می‌كند كه؛ افرادی چون سعید حدادیان كسانی هستند كه «کسوت مقدس مداحی را مستمسکی برای فعالیت‌های حزبی شان کردند». در ادامه مقاله قانون آمده: زمانی كه احمدی‌نژاد به شهرداری تهران رسید، چند هیات در تهران رشد زیادی كردند و این روند در دولت اول او هم ادامه داشت. از آن جمله می‌توان به هیات رزمندگان غرب تهران اشاره كرد. احمدی‌نژاد در اولین فرصت به چهار هیات بزرگ تهران كه مداحانش حاج منصور ارضی، سعید حدادیان، محمود كریمی و رضا هلالی بودند سر زد. این اتفاق اما بعد از قهر 11 روزه احمدی‌نژاد رنگ دیگری به خود گرفت، همان‌ها شدند صف مقدم مقابله با كسی كه تا دیروز «ولایتمدار اصیل» خوانده می شد. غلامرضا کمالی پناه در سرمقاله ابتکار به مداحان اشاره کرده و نوشته: میزان تاثیرگذاری این دسته بر عامه مردم نیز کم نیست. دسته ای از این افراد نیز سرشناس شده اند. شهرت نیز ثروت زیادی را نصیب این دسته کرده است. برخی از این شهرت و ثروت در راه درست استفاده می کنند و بعضی هم خدای ناکرده، خواسته یا ناخواسته به راه هایی کشیده شده اند. نویسنده بعد به مداحی اشاره کرده که در مراسمی ناگهان گریزی به عالم سیاست زد و با رکیک ترین الفاظ رئیس جمهور وقت و همکارش را مورد خطاب قرار داد. مداح معروف دیگری سیاستمدار دیگری را خطاب قرار داد و در میان روضه هایش برای نابودی وی دعا کرد. باز همین چند مدت پیش بود که یکی از مداحان، تلویحاً رئیس مجلس را "بی غیرت و خاک بر سر" خواند. واقعاً جای افسوس است که چرا این گونه تربیون‌های مقدس و عمومی به اغراض و الفاظ ناپاک و ناروای سیاسی آلوده شده است. علی پارسا در سرمقاله شهروند به مصادره تریبون و میکروفن ها در مراسم تشییع جنازه غواصان شهید اشاره کرده و نوشته مثل خیلی از رخدادهای دیگر در کشور که حاشیه‌ها می‌آیند و بر متن سایه می‌اندازند. در این آیین هم گروهی آمدند و فریاد زدند که این شهدا پس از سال‌ها با پیام برای مذاکره‌کنندگان هسته‌ای آمده اند. نویسنده مقاله پرسیده: حالا که میدان رمزگشایی از اسرار و پیام نهفته در قرابت زمانی کشف این پیکرهای پاک با مذاکرات هسته‌ای داغ است آیا نمی‌شود پرسید که این شهدا فقط برای محمدجواد ظریف و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای پیام داشته و دارند؟ آیا این شهدا و اساسا ارواح همه شهدا از بابت هیچ معضل و مسأله دیگری در کشور نگرانی ندارند. یا این رمزگشایان از پیام شهدا فقط بخشی از پیام را آن هم به گونه‌ای که خود صلاح می‌دانند و می‌پسندند برای مردم باز می‌خوانند؟! مقاله شهروند اضافه کرده: آیا شهدا هیچ پیامی درباره فسادهای گسترده مالی، اختلاس‌های کلان چند هزار میلیاردی چند سال گذشته نداشته و ندارند؟ آیا مثلا شهدا پیامی درباره محل هزینه ٧٠٠میلیارد دلار درآمد نفتی کشور در دولت گذشته ندارند؟ آیا شهدا نگران رواج دروغ و نابرابری در جامعه نیستند؟! آیا آنها فریادشان از بر باد رفتن درستی و تقوی به عرش نمی‌رسد؟! آیا شهدا پیامی درباره سوءمدیریت‌های هولناک و مسببان به سختی افتادن کشور ندارند؟