۱۳۹۰ تیر ۲۳, پنجشنبه

حمله به سفارتخانه ها راه حل نیست دمشق، تهران نیست آقای خامنه ای این را درک نمی کند!


در ادامه رهنمودها و حتی اقدامات عملی وابستگان به سپاه قدس در سوریه، عده ای به سبک رایج در جمهوری اسلامی مقابل دو سفارتخانه امریکا و فرانسه در سوریه جمع شدند و با تکرار همان شعارهائی که درتهران هر از چندگاهی در مقابل این و یا آن سفارتخانه سر داده می شود، خساراتی به این دو سفارتخانه وارد آوردند.
پیش از آن در یک ماجراجوئی دیگر عده ای را به سمت بلندی های جولان که در اشغال اسرائیل است راه انداختند که منجر به کشته شدن چند تن شد. هر دو این اقدامات که به ظاهر با هدف جلب افکار مردم سوریه به سمت جبهه خارجی – اسرائیل و امریکا و فرانسه- و توجیه سرکوب خشن مردم معترض صورت گرفته، جز تشدید تنش خارجی در کنار تنش های داخلی برای دولت سوریه حاصلی نداشته است. به همین دلیل باید در پی آن دست هائی بود که از درون سپاه قدس، سناریوهائی را در سوریه به اجرا می گذارند که نتیجه واقعی آن به سود امریکا و اسرائیل است.
جمع شدن در برابر سفارت امریکا و فرانسه در دمشق و حتی حمله به خانه سفیر امریکا در دمشق نتوانست افکارعمومی سوریه را متوجه جبهه خارجی کند، اما توانست بهانه لازم را به کاخ سفید بدهد. این سخنان اوباما که در ارتباط با تجمع دربرابر سفارت امریکا در سوریه ایراد شد جز این نیست که در بالا خواندید:

باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا در یک مصاحبه اختصاصی با تلویزیون سی بی اس گفت: :"ما به دولت سوریه پیام دادیم که آمریکا برای حفاظت از سفارتش در سوریه دست به هر اقدامی خواهد زد. بشار اسد به طور فزاینده ای در میان مردم سوریه مشروعیت خود را از دست داده است."
شورای امنیت سازمان ملل نیز، از سوی دیگر وارد میدان شده و حمله به دو سفارتخانه امریکا و سوریه را محکوم کرد.

۱۳۹۰ تیر ۱۹, یکشنبه

تدابیر پرهزینه سانسور و فیلترینگ بر باد خواهد رفت اینترنت چمدانی با سرعت ساعقه به ایران می رسد


اینترنت در چمدان، به بزرگترین نگرانی حکومت و وحشت از بر آب شدن تمام تدابیری که با صرف هزینه ای سنگین برای سانسور، فیلترینگ و پارازیت در ایران دیده بودند تبدیل شده و آن را از حمله نظامی به ایران مهم تر ارزیابی کرده اند.
این سیستم بر اساس ترکیبی از شبکه های به هم تنیده (mesh) هستند. مقدمات به کار گرفتن این سیستم در فضای ایران فراهم شده است. ایده به این ترتیب است که هر وسیله موجود می تواند اطلاعات را با وسیله کناری خود تقسیم کند. به این ترتیب واحدی که در مرزهای ایران (مثلا در عربستان یا عراق) است، یا حتی در پایگاه های نظامی است می تواند از این طریق به شبکه اینترنت متصل شود.
بعلاوه در کنار اینترنت در چمدان، طرحی بنام "اینترنت سایه" نیز در دست اجراست که بسیاری از روزنامه ها در اخبار خود به اشتباه آن را با اینترنت در چمدان یکسان معرفی می کنند. اما هدایت کنندگان ارتش سایبری سپاه اکنون با وحشت، درآخرین گزارش خود به مقامات دولتی از طرح TECHsys که نسبت به طرح اینترنت در چمدان از پیچیدگی، قدرت و ظرافت بسیار بالاتری برخوردار است نام برده اند. تکنولوژی مورد استفاده در طرح اینترنت در چمدان به 5 سال پیش باز می گردد و تقریبا قدیمی حساب می شود که ابتدا در مرزهای سواحل دریایی کارائیب آزمایش شد.
طرح دیگری نیز در افغانستان به صورت پایلوت انجام شده بود. پس از حمله ی طالبان به دکل های مخابراتی و ایجاد اختلال در برقراری ارتباطات، آمریکائی ها با سرمایه ای حدود 70 میلیون دلار، بصورت آزمایشی یک شبکه ی نسل 3 را بصورت مستقل تاسیس کردند. این پروژه تا درصد بسیار بالایی موفق بوده است. اکنون بحث و وحشت اساسی در بالاترین نهادهای جمهوری اسلامی از اجرای همین طرح در وسعت های بزرگتر و در کنار طرح هایی همچون اینترنت در چمدان وTECHsys است.